โบดำทำใจพอง

16-10-21-22-02-43-166_deco

เพิ่งเขียนถึงน้ำใจของชาวไทยไปเมื่อวันก่อน
วันนี้มีโอกาสได้รับโบดำที่
เจ้าของร้านถ่ายเอกสาร
ในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง
ทำไว้แจกผู้คนที่เดินผ่านไปมา
รวมถึงพนักงานขายในละแวกนั้น

โบสีดำอันเล็กๆ
ที่ทำให้หัวใจของผู้ให้และผู้รับพองโต
เจ้าของร้านรับไหว้ พยักหน้า และยิ้มให้น้อยๆ
แววตาของเธอเปี่ยมล้นด้วยความสุขใจ
ไม่มีคำพูดใดที่จะบรรยาย
ความรู้สึกในขณะนั้นของเราทั้งคู่ได้
.
.
.
ร้านถ่ายเอกสารร้านนี้
อยู่ถัดจากร้านขายอุปกรณ์งานฝีมือประมาณ2ห้อง
วันนี้มาที่ร้านขายอุปกรณ์
เพราะต้องการหาซื้อริบบิ้นสีดำเพื่อทำโบไว้อาลัย
ตั้งใจไว้ว่าเมื่อทำเสร็จ จะเอาโบใส่ตะกร้า
แลัวนำตะกร้าไปวางไว้ที่ร้านหนังสือแถวบ้าน
เพื่อให้ผู้คนได้หยิบไปใช้

ร้านขายริบบิ้นยังมีริบบิ้นสีดำอยู่เต็มร้าน
แต่ก็ตัดสินใจเดินออกจากร้านด้วยความผิดหวัง
รู้สึกได้ว่าราคาริบบิ้นสูงขึ้นกว่าเดิมมาก
ลูกค้าที่มีความตั้งใจเหมือนกัน ก็ได้แต่จับ
ถามราคา และวางลงดังเดิม
เมื่อหันไปหยิบโบสีดำที่ทางร้านทำสำเร็จไว้แล้ว
ก็ต้องวางลงดังเดิมอีกครั้ง
ราคาโบสีดำสำเร็จรูป โบดำไว้อาลัย
ในร้านนั้น ราคาอันละเกือบ 200 บาท

ตอนออกจากร้าน ลองแวะถามร้านขายสินค้านำเข้า
จากญี่ปุ่นที่อยู่ติดกันว่า มีริบบิ้นสีดำขายไหม
พนักงานที่ยืนอยู่หน้าร้านรีบชี้ไปยังร้านถ่าย
เอกสารที่อยู่ถัดไป แล้วบอกว่า
เจ้าของร้านทำโบไว้อาลัยแจก
ให้เดินไปหยิบได้เลย
เมื่อมองที่หน้าอกข้างซ้ายของเขา
ก็เห็นว่ามีโบสีดำอันเล็กๆติดอยู่ตรงนั้น
เขายิ้ม และพูดอย่างขันๆว่า
“โบอันนี้ ผมก็ไปขอเขามาครับ
ตลกดีครับ ร้านถ่ายเอกสารทำโบแจก
ส่วนร้านขายริบบิ้นก็ขึ้นราคาริบบิ้นเท่าตัว
แถมยังขายโบไว้อาลัยที่ทำเองแพงมากครับ”

พนักงานผู้หญิงคนที่ยืนข้างๆ
พยักหน้าเห็นด้วยกับเพื่อนร่วมงาน
.
.
.
ด้านตรงข้ามกับร้านถ่ายเอกสาร
คือที่ตั้งของบูธขายของหลากหลายชนิด
บูธขายผลไม้ ขนม เสื้อผ้า เครื่องดื่ม ฯลฯ
ขณะที่กำลังซื้อผลไม้ที่บูธขายผลไม้ขนาดใหญ่
สังเกตเห็นโบดำคุ้นตาอันเล็กที่หน้าอกข้างซ้าย
ของคนขาย พ่อค้ายิ้มเมื่อรู้ว่ามีคนกำลังจ้อง
โบของเขา เขาชี้ไปที่ร้านถ่ายเอกสารเมื่อครู่
“เขาแจกให้ทั้งร้านเลย”
เมื่อลองสังเกตคนขายผลไม้ในร้านคนอื่นๆ
ทุกคนต่างก็มีโบไว้อาลัยติดอยู่ที่หน้าอกเหมือนกัน

มองไปรอบๆตัว
คงมีผู้คนอีกมากมายในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้
ที่ได้รับโบสีดำจากเจ้าของร้านถ่ายเอกสาร
นึกสงสัยว่า ทุกครั้งของการให้
ทุกครั้งที่ผู้ให้และผู้รับสบตากัน
แต่ละครั้ง ที่หัวใจพองขึ้น เรื่อยๆ และ เรื่อยๆ
จนถึงจุดที่พองต่อไปไม่ได้อีกแล้ว
หลังจากนั้น เจ้าของหัวใจจะรู้สึกอย่างไร
ในขณะเดียวกันนั้น ก็นึกสงสัยด้วยว่า
ในละแวกนี้ นอกจากร้านขายริบบิ้น
ที่เพิ่งเดินจากมาเมื่อสักครู่
พอจะมีร้านอื่น ที่มีริบบิ้นสีดำให้เลือกซื้อ
ในราคาปกติอีกบ้างไหม
.
.
.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s