หนึ่งเดียวรวมใจ รวมใจเป็นหนึ่ง

20161103_152910m

“เสื้อหมดตู้แล้ว ยังไม่ได้ซัก”
น้องคนที่ยืนข้างๆ ที่ร้านขายของชำ
หันมาบอก พร้อมกับยิ้มให้
เสื้อหมดตู้? ยังไม่ได้ซัก?
น้องชวนคนแปลกหน้าคุย
ด้วยหัวข้อที่ค่อนข้างแปลก

หรือ น้องคือผู้ปกครองที่โรงเรียนลูก
พยายามนึกว่า
เป็นคนรู้จัก หรือ เคยพบกันที่ไหนหรือไม่

เมื่อหันไปมองแบบเต็มตา
ก็ต้องร้องอ๋อ
ผู้พูดอยู่ในชุด เสื้อสีเขียวสด กางเกงลายดอกสีส้ม

ถ้าอยู่ในช่วงปกติ คงไม่จำเป็นต้องเล่าเรื่องนี้
ให้คนแปลกหน้า ที่บังเอิญยืนซื้อของอยู่ข้างๆฟัง
แต่เพราะเรากำลังอยู่ในช่วงไว้อาลัย
คนขายของชำ ลูกค้าคนอื่นๆ คนส่วนใหญ่
แต่งกายด้วยชุดและเสื้อสีดำ หรือ สีสุภาพ ผู้พูดคงกังวล และ เป็นห่วงว่า
คนที่พบเห็น จะรู้สึกอย่างไร

พอเข้าใจ ว่าอะไรเป็นอะไร
ก็ยื่นมือไปแตะที่แขนเบาๆ
พร้อมกับบอกว่า
พี่ยังไม่ทันสังเกตเลยด้วยซ้ำ
เพราะกำลังเลือกไข่อยู่

เจ้าของร้านของชำยิ้มน้อยๆแล้วพูดว่า
“เดี๋ยวนี้ใส่สีแบบนี้ต้องระวัง
บ้านเขาอยู่แถวนี้แหละ(ชี้ไปด้านซ้ายมือ)
เดินไปเดินมาบ่อย”
น้องยิ้มให้อีกครั้ง
พร้อมกับพยักหน้าเออออกับสิ่งที่
เจ้าของร้านขายของชำเล่า

หลังจากกลับขึ้นรถและสตาร์ทเครื่องยนต์
แม้จะออกรถ วิ่งมาตามถนน
ผ่านผู้คน ผ่านตึกหลังน้อยใหญ่มากมาย
แต่ใจยังคงนึกถึงเรื่องเมื่อสักครู่

เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้
ทำให้นึกถึงอีกเรื่องที่คล้ายๆกันในวันก่อน

ในขณะเดินอยู่ในตลาด
ได้ยินแม่ค้าร้านขายผัก พูดกับร้านข้างๆว่า
“ไอ้…วันนี้มันใส่เสื้อลายสก๊อตสีเหลือง…”
อีกคนขึ้นเสียงอย่างโกรธแค้นว่า
“ไหนๆ มันอยู่ตรงไหน”
ก้มหน้าดูผัก พยายามไม่สนใจบทสนทนาตรงหน้า
“นั่นไงๆ มันเดินอยู่ตรงนั้น”
ถึงตรงนี้ อดเงยหน้า และมองตามนิ้วที่ชี้ไปยัง
ฝูงชนที่กำลังเดินกันขวักไขว่ในตลาดไม่ได้
มองไม่เห็น และไม่ได้พยายามมองให้เห็น

เดินผ่านร้านขายปลา
พ่อค้าปลา ตะโกนบอกลูกค้าเสียงดัง
“ปลาของผมซื้อได้ทุกตัว
ไว้ทุกข์หมดทุกตัวครับ ปลาผมสีดำทุกตัว”
พูดจบ เขาก็หัวเราะออกมา
เขากำลังขบขันในเรื่องใดหนอ

นึกเลยไปถึง รูปใบหนึ่ง
ที่น้องสาวที่น่ารักคนหนึ่งส่งมาให้
รูปชายหนุ่มคนหนึ่ง
ที่กำลังเดินอยู่ในห้างสรรพสินค้า
ที่หลังของเขามีแผ่นป้าย
ที่ทำจากกระดาษขนาด เอ4 ติดอยู่
ในแผ่นป้ายมีข้อความว่า
“เสื้อตัวนี้สีดำ ผมรักในหลวง”
ในภาพ เขากำลังใส่เสื้อสีเลือดหมูเข้ม

และ อีกวันก่อนหน้า ขับรถผ่านร้านค้าแห่งหนึ่ง
เขาใช้ผ้าสองสี ประดับร้านคล้ายกับที่
สถานที่ราชการกำลังทำอยู่
ต่างกันตรงที่ ร้านแห่งนี้ ใช้ผ้าสีขาวกับสีแดง
.
.
.
ถ้าเรื่องราวทั้งหมดที่เล่ามานี้
ไม่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้
ช่วงที่เราประชาชนชาวไทย
อยู่ในวาระที่กำลังไว้อาลัย
ด้วยการแต่งกายไว้ทุกข์
เพื่อถวายแด่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
เรื่องราวเหล่านี้
ก็คงจะเป็นเรื่องปกติธรรมดา
ที่ผู้อ่านเองก็คงจะนึกว่า
เอามาเล่าทำไม

แต่เพราะเราทุกคน ต่างก็รู้กันดีว่า
ขณะนี้ เกิดอะไรขึ้นกับประเทศของเรา
เราจึงรับรู้ และ มีความรู้สึก ต่อเรื่องราวที่ได้ยิน
ได้เห็น และได้อ่านทำนองนี้ แตกต่างกันไป

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้สังคมมองเรื่อง
การไว้ทุกข์ครั้งใหญ่ของประเทศ
ที่ประชาชนชาวไทยทำร่วมกันว่า
คือการแต่งกายด้วยสีดำ หรือ สีสุภาพ
เพื่อแสดงความรัก ความอาลัย
และให้เกียรติพ่อหลวง

คนในสังคมส่วนหนึ่ง รู้สึกว่า ใครที่ไม่ใส่สีดำ
ใครที่ใส่เสื้อสีสดหรือฉูดฉาดในเวลานี้
คือ ไม่รัก หรือ ไม่ให้เกียรติ

น้องที่พบที่ร้านขายของชำ
จึงต้องปกป้องตัวเอง
ด้วยการบอกเหตุผล
และที่มาของการแต่งชุดสีสด
กับคนแปลกหน้าที่เพิ่งได้พบ

ชายหนุ่มในภาพ
จึงติดป้ายบอกไว้ที่ด้านหลังของเสื้อว่า
เขารักในหลวง

จริงอยู่ การแต่งกายด้วยชุดสีดำนั้น
คือการแต่งเพื่อถวายความอาลัย
และให้เกียรติองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

แต่ในทางกลับกัน
การแต่งกายหรือติดริบบิ้นไว้อาลัย
ที่เราทำร่วมกันในครั้งนี้
เป็นการแสดงให้เห็นด้วยว่า
การอยู่ร่วมกันในสังคมนั้น
เรา ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของสังคม
รู้ความ รู้กาละเทศะ
และเคารพข้อตกลงของคนหมู่มากเพียงใด

ที่สำคัญที่สุด
เราให้เกียรติตัวเอง และต้องการให้ผู้อื่น
ให้เกียรติเราเพียงใด

การแต่งกายไว้อาลัยที่พูดถึง
ไม่ได้รวมถึงคนที่มีฐานะยากจน
ที่ไม่สามารถหาซื้อ หรือ
ยังไม่ได้รับการแจกเสื้อหรือโบไว้อาลัยในขณะนี้
ไม่รวมถึงคนที่ไม่สะดวก
ด้วยสาเหตุและเหตุผลต่างๆกันไป
และ ไม่เกี่ยวกับคนที่มีอาการป่วยทางจิต

การไว้อาลัยหรือไว้ทุกข์ในช่วงนี้
ไม่ได้มีเพียง
ความสำรวมในเรื่องการแต่งกายเท่านั้น
แต่ยังรวมไปถึง
ความสำรวมและแสดงความเหมาะสม
ทางคำพูด ความคิด และการกระทำ

พ่อค้าปลา คงต้องการขายปลา
เนื่องจากวันนั้น
ผู้คนต่างให้ความสนใจ และ รุมซื้อ
สินค้าที่เป็นสีดำ เช่น เสื้อผ้า กระเป๋า เครื่อง
ประดับผม ฯลฯ
หลายร้านในวันนั้น
ที่ไม่ได้ขายข้าวของเครื่องใช้ที่เป็นสีดำ
ต่างก็มองไปยังร้านที่กำลังมีลูกค้าจำนวนมาก
เลือกซื้อของด้วยความสนใจ
พ่อค้าปลา ผู้ที่คงมีอารมณ์ขันอย่างเหลือเฟือ
จึงพูดชักชวนลูกค้าที่เดินผ่านไปมาเช่นนั้น
โดยลืมนึกถึงความถูกต้องและเหมาะสม

เจ้าของตึก อาจใช้ผ้าสีสดประดับร้าน
มาก่อนหน้านี้นานแล้ว
แต่หลังจากนี้
ถึงเวลาแล้วหรือยัง
ที่จะเสียสละ โดยคำนึงถึงความสุภาพ
และเหมาะสม เพื่อเป็นส่วนหนึ่ง
ของการสร้างบรรยากาศแห่งความสามัคคี

เช่นเดียวกับ น้องที่ร้านขายของชำ
ถ้ารู้สึกเป็นห่วงและกังวล
ต่อสายตาของคนรอบข้าง
ก็คงต้องจัดสรร หาเวลาในการซักผ้า
ซักก่อนที่จะไม่เหลือเสื้อผ้าที่เหมาะแก่การสวมใส่
เพื่อที่จะได้ก้าวออกจากบ้านด้วยความมั่นใจ

เรื่องของการไม่ระมัดระวัง
ในการเลือกสีของเสื้อผ้าในขณะนี้
แม้จะไม่มีบทลงโทษทางกฎหมาย
แต่อาจถูกลงโทษจากสายตาของ
ผู้คนในสังคม
คงต้องยอมรับว่า
เรื่องนี้ ในขณะนี้ เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน
และส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของผู้คนได้ง่าย

ขอขอบคุณ โรงเรียนของลูกสาว
และ และคณะครูทุกท่าน

หลังจากเปิดเทอม พบว่า
คุณครูผู้ชาย ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสีดำ
และ ผูกเน็คไทสีดำ หรือ ใส่สีดำทั้งชุด
คุณครูผู้หญิง ใส่เสื้อและกระโปรง
สีดำทั้งชุด
ทราบมาว่า ทางโรงเรียนและคณะครู
จะแต่งกายเช่นนี้ เป็นเวลา 1 ปี

รู้สึกภูมิใจและชื่นชม
ที่ทางโรงเรียน และ คุณครู
ให้เกียรติพ่อหลวง ตนเอง และ ผู้ปกครอง

คุณครูเป็นแบบอย่างที่ดี
ให้กับเด็กนักเรียน
เด็กๆได้เรียนรู้จากแม่พิมพ์ของพวกเขาว่า
การร่วมเป็นส่วนหนึ่งของวาระ
แห่งความเศร้าโศก เสียใจในครั้งนี้
ด้วยการการแต่งกายสุภาพ เหมาะสม
และรู้กาละเทศะในฐานะประชาชน
คนหนึ่งของประเทศ เป็นอย่างไร

คณะครู ผู้ปกครอง ร้านค้าบริเวณหน้าโรงเรียนพ่อค้าแม่ค้าในตลาด ข้าราชการ ประชาชนทั่วไป
คือตัวอย่างที่ดี ของการให้ความร่วมมือ
และ ปฎิบัติตามข้อตกลงร่วมของสังคม
นี่คือสิ่งที่ประเทศของเรา
กำลังต้องการมากที่สุดในขณะนี้
“การร่วมแรงร่วมใจ” กัน

ขณะนี้ สังคมไทยค่อนข้างอ่อนไหว
กับเรื่องของสีสัน และ สีเสื้อ
รู้สึกได้ว่า อ่อนไหวมากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา

หากไม่มีเสื้อผ้าสีสุภาพจริงๆ
การติดริบบิ้นไว้อาลัย
ไว้ที่หน้าอก หรือ แขนเสื้อ
หรือ การกลัดเศษผ้าสีดำชิ้นเล็กๆ
ไว้ เพื่อแสดงสัญลักษณ์ของการไว้อาลัย
ก็น่าจะเป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่ดี
ที่เราจะทำได้ เพื่อตัวเราเอง
และเพื่อส่วนรวม

อย่างไรก็ดี การมองข้าม มองผ่าน และให้อภัย ก็เป็นอีกทางเลือกที่ดี ที่เราจะใช้ได้กับทุกๆสถานการณ์ คนทุกคนต่างก็มีความพร้อม เหตุผล และความจำเป็นที่ต่างกัน ถ้าเราทำในส่วนของเราให้ดี และเต็มความสามารถ โดยเลือกที่จะมองแต่สิ่งดีๆรอบตัวไปด้วย คนที่จะมีความสุข และสุขใจที่สุดก็คือตัวเรา ไม่ใช่ใคร ไม่ใช่คนที่ใส่เสื้อสีดำ สีขาว สีเทา สีม่วง หรือ สีเขียว ที่อยู่รอบๆตัวเรา

=========================

อากาศเย็นเริ่มมาเยือน
ใครที่ไม่มีเสื้อหนาวสีดำ ขาว หรือ สีสุภาพ
ถ้าไม่สบายใจเวลาสวมใส่
การกลัดริบบิ้นหรือ ผ้าสีดำไว้ที่เสื้อหนาว
น่าจะเป็นทางออกที่ดี และไม่สิ้นเปลือง
มากนักในเวลานี้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s