เสียงสะท้อนจากผู้อ่าน(บล็อก)

Merry Go Round by Gelle.dk via Attribution Engine. Licensed under CC NC.

เพื่อนที่น่ารัก แฟนตัวยงของบล็อก
ส่งข้อความเข้ามาหา
หลังจากที่ได้อ่านเรื่องราวล่าสุดจากบล็อค
เรื่อง “ท่านกำลังเข้าสู่บริการรับฝากข้อความ”
ข้อความนั้นสั้นๆ แต่ได้ใจความ
“ไม่เขียนอะไรให้อ่านเสียนาน
เรื่องล่าสุด อ่านแล้วงงนะ”

เพราะวลีสุดท้าย
“อ่านแล้วงงนะ” ทำให้รีบโทรศัพท์ถึงเพื่อน
“งง…เหรอ”
“ช่ายยย” เธอลากเสียงยาวใส่หูโทรศัพท์
“อ่านแล้วไม่เข้าใจ ตั้งแต่ต้นจนจบ
ว่าต้องการสื่ออะไร…”
ในขณะที่ผู้เขียนกำลังรู้สึกอึ้งปนทึ่ง
อึ้งเพราะไม่คิดว่าเพื่อนจะพูดตรงขนาดนี้
และทึ่งด้วยเหตุผลเดียวกัน
นี่คือกระจกเงา ที่กำลังตามหามาส่อง
กระจกเงาที่เมื่อส่องแล้ว
ให้เสียงแทนภาพ เสียงที่อยากได้ยินมานาน
เสียงสะท้อนจากผู้อ่านบล็อค

“ต่อๆ พูดต่อเลย…”
แม้จะหวั่นใจว่าสิ่งที่กำลังจะได้ยินนั้นคืออะไร
แต่ นี่คือโอกาสที่ดี ที่เพื่อนผู้หวังดีและจริงใจ
กำลังหยิบยื่นให้  เพื่อนกำลังจะพาผู้เขียน
นั่งม้าหมุนในสวนสนุก หมุนไปรอบๆเรื่องที่เขียน
พาไปดูสิ่งที่เขียนไว้ในอีกแง่มุมหนึ่ง

“ทำไมพนักงานขำซะขนาดนั้น
โดนขำขนาดนั้น มันทำให้เข็นรถเข็นเบาสบายขึ้นเลย
เหรอ ถ้าเป็นเรานะ จะไม่คุยต่อเลย ขำทำไม
อุตส่าห์รับโทรศัพท์ให้นะ หน้าที่ก็ไม่ใช่
กำลังนินทากันอยู่เลยนะนั่น”

เธอหยุดหายใจและพูดต่อ
“สำหรับเรา ก็เลยอ่านแล้วงง ว่าต้องการสื่ออะไร
ไม่ว่าเรานะ เราอ่านเรื่องนี้แล้วไม่เข้าใจ
เหมือนเรื่องที่ผ่านมา แล้วก็หยุดเขียนไปนาน
เลยเป็นห่วง…”

รักเพื่อนคนนี้จังเลย…
นี่คือความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้น
หลังจากที่ได้ยินความคิดเห็นทั้งหมด

ในโลกนี้ ผู้คนที่อยู่รายล้อมรอบตัวเรา
ถ้าลองนับนิ้วดูแล้ว
มีสักกี่คน ที่คอยเอาใจใส่ ในสิ่งที่เราทำ
ในเรื่องที่เราพูด หรือ เขียน
คอยใส่ใจในรายละเอียด
และ ยิ่งกว่านั้น รู้สึกเป็นห่วงและตักเตือนเรา

ทุกๆความคิดเห็น ไม่ว่าติหรือชม
ล้วนแสดงให้เรารู้ว่าเรามีความสำคัญ
และอยู่ในความสนใจของพวกเขา

คำติ ถ้าเรารับฟังและพิจารณาตาม
จะกลายเป็นหินลับมีดชั้นเยี่ยม
ที่ช่วยฝนและลับให้มีดนั้นมีความคม
ใช้งานได้ดีขึ้น
คำติยังเป็นเหมือนแว่นขยาย
ที่ช่วยขยายภาพหรือจุดเล็กๆ
ที่บางครั้งเราอาจมองข้ามหรือมองไม่เห็น

ส่วนคำชมเปรียบเสมือน ยาชูกำลัง
ที่ทำให้เรามีกำลังใจ และมั่นใจมากขึ้น

จริงๆแล้ว เพื่อนคงรู้สึกเคืองพนักงานของห้างฯ
ด้วยที่พากันหัวเราะ และขำ
และ ทั้งหมดคือความผิดพลาดในการเขียน
และสื่อเรื่องราวในวันนั้นของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว

ด้วยความรู้สึกอยากลองเขียนอะไรสั้นๆ
และทิ้งภาระที่เหลือทั้งหมดให้ผู้อ่าน
ถ้า ฉากทั้งหมด
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด
มีอยู่เพียงเท่านี้ และจบลงแบบนี้
ผู้อ่านอ่านแล้ว จะรู้สึกอย่างไรต่อเรื่องที่เกิดขึ้น

ในชีวิตจริง บางครั้งเรื่องราว
ของบางเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็เป็นแบบนี้
เราทำบางสิ่งด้วยเหตุผลบางอย่าง
อาจเป็นเหตุผลที่ถ้าไม่อธิบายก็ไม่มีใครเข้าใจ
บางครั้งเราอยากให้ผู้คนรอบข้างเข้าใจ
จึงอธิบาย และ บางครั้งเราเลือกที่จะเข้าใจ
เหตุผลนั้นคนเดียว

ผู้เขียนเข้าใจความรู้สึกของพนักงานทุกท่าน
ว่า ทำไมพวกเขาจึงหัวเราะ
และ สีหน้า  แววตา และท่าทีของพวกเขาที่ได้เห็นตอนนั้น
ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าต้องโกรธเคืองหรือไม่พอใจ
กันเลย

การเล่าเรื่องด้วยตัวอักษร ต่างจากการเล่าเรื่องด้วยภาพตรงนี้
รายละเอียดบางอย่าง ถ้าเขียนไม่มากพอ
ก็จะทำให้ผู้อ่านไม่เข้าใจในเรื่องที่เขียนและต้องการสื่อได้

ในขณะที่ส่งข้อความไปขอบคุณเพื่อนอีกครั้ง
หลังจากที่ต่างคนต่างวางสายกันแล้ว
ก็ได้รับข้อความ จากเพื่อนที่น่ารักอีกคนหนึ่ง
“วันนี้ได้อ่านบล็อกแล้วนะ คราวนี้อ่านง่าย
กว่าทุกครั้ง สั้นดี เข้าใจง่าย”

เมื่ออ่านข้อความนั้นจบ
ผู้เขียนรู้สึกเหมือนถูกชวนให้ขึ้นไปนั่งบน
ม้าหมุนในสวนสนุกอีกครั้ง

บางครั้ง ในเรื่องเดียวกัน
ด้วยมุมมองและความชอบที่ต่างกัน
เราอาจได้รับทั้ง หินรับมีด และ ยาชูกำลัง
ทั้งหินรับมีด และ ยาชูกำลัง ต่างก็เป็น
สมบัติล้ำค่าที่เกิดจากความเอาใจใส่ของผู้ให้
ส่วนจะรับไว้ และ ใช้ได้ดีเพียงใด
ล้วนขึ้นอยู่กับเรา แต่เพียงผู้เดียว

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s