ฤดูร้อนของปีที่แล้ว

 

20170622_111651mod

บทที่1  ศิลปินจำเป็น

ช่วงนี้ของปีที่แล้ว

คือช่วงที่ผู้เขียนใช้เวลาว่างที่มีเกือบทั้งหมด

ไปกับการระบายสี

ในสมุดระบายสีเล่มที่เห็นนี้ 

 

ผู้เขียนไม่ถนัดงานศิลปะ

ไม่มีความรู้เรื่องสี

ไม่รู้แม้กระทั่งวิธีที่จะระบายสี

ให้ดูกลมกลืนและสวยงาม

 

แต่เนื่องจาก แต่ละวัน

ของฤดูร้อนปีที่แล้ว

ผ่านไปอย่างอ้อยส้อย และ เชื่องช้า

 

ทุกๆครั้งที่ว่างและอยู่คนเดียว

อสูรร้ายที่อาศัยอยู่ภายในเหวลึก ณ.

ดินแดนแสนเร้นลับที่มีชื่อว่า จิตใจ

จะคอยยื่นมือขนาดใหญ่มหึมาขึ้นมาไขว่คว้า

และดึงผู้เขียนให้จมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของเหวลึกนั่น…

หลังจากที่ได้เพลี่ยงพล้ำตกลงไป

และพยายามปีนขึ้นจากเหวนั่นครั้งแล้ว ครั้งเล่า

ในที่สุด ผู้เขียนก็ได้ขนานนาม เหวแห่งนั้นนั้นว่า…

“อาณาจักรแห่งความกังวล”

.

.

.

ดังนั้น การใช้เวลาว่าง

ไปกับการระบายสีในสมุดเล่มนี้

จึงทำให้ผู้เขียนรู้สึกสงบ และผ่อนคลาย

และมีความสุขทุกครั้ง

ที่ได้เห็นสีสวยๆหลายๆสี

มารวมตัวกันอยู่เบื้องหน้า

 

สมุดระบายสีเล่มนี้

คือเล่มที่เล็กที่สุด

ที่มีอยู่ในร้านหนังสือ

ที่เลือกเล่มเล็ก เพราะพกพาสะดวก

และเหตุผลอีกข้อ สมุดขนาดนี้

สามารถนำขึ้นมาระบาย

ได้แบบไม่ทุลักทุเลนัก

เวลาที่นั่งรอพบแพทย์…

 

 

20170622_111707mod

บทที่ 2  ตัดก่อนตรวจ

 

วันหนึ่ง ของฤดูร้อนปีที่แล้ว

มีเลือดออกเล็กน้อย

ในระหว่างที่ไม่ใช่รอบเดือน

 

และบังเอิญผู้เขียนเคยอ่านพบว่า

การมีเลือดออก อาจเป็นสัญญาณอันตราย

ของโรคบางอย่าง

จึงรีบไปพบแพทย์ที่โรงพยายาล

 

“ต้องตัดชิ้นเนื้อในเยื่อบุโพรงมดลูกไปตรวจ

เพื่อดูว่า เป็นเนื้อดีหรือเนื้อร้าย…”

คุณหมอประจำแผนก สูติ-นรีเวช

ของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งบอกกับผู้เขียน

หลังจากที่ผู้เขียนเล่าว่า

“มีเลือดออกทั้งที่ไม่ได้มีรอบเดือน”

 

ด้วยความตกใจ หรือ อาจตั้งรับไม่ทัน

จึงถามว่า

เนื้อร้ายหมายถึงอะไร

 

“ก็ มะเร็งอ่ะ…”

น้ำเสียงและใบหน้านั้นเรียบเฉย

จนชวนให้รู้สึกว่า คุณหมอกำลังพูดถึง

โรคหวัด หรือ โรคภูมิแพ้ทั่วไป

 

ผู้เขียนมองข้ามบ่าของคุณหมอ

ไปยังพยาบาล ที่กำลังส่งยิ้มให้กำลังใจ

จากด้านหลัง

 

“เป็นไปได้ไหมคะ ที่รอบเดือนจะมาเร็ว

กว่าปกติ เพราะความเครียด”

ผู้เขียนถามถึงความเป็นไปได้

เท่าที่จะนึกออกในขณะนั้น

 

คุณหมอคนสวยยิ้มและส่ายหน้าปฏิเสธ

ยิ้มนั้นทำให้ผู้เขียนชาไปทั้งตัวชั่วขณะ

สิ่งแรกที่นึกถึงคือ ลูกสาวตัวน้อย

.

.

.

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้า

และขึ้นรอบนเตียงที่ใช้

สำหรับตรวจทางนรีเวช

 

คุณหมอก็มายืนตรงหน้า

ในมือถือเครื่องมือสแตนเลส

ที่ช่วงปลายด้ามมีลักษณะยาวและงอน

แสงไฟในห้อง ที่ส่องกระทบเครื่องมือนั้น

ช่วยเพิ่มความมันวาว และ ความน่ายำเกรงให้กับเจ้าปากยาว

 

“หายใจเข้าออกลึกๆนะคะ ใช้เวลาตัดแป๊บเดียว”

คุณหมอพร้อมแล้ว…

เธอบอกเบาๆ พร้อมกับขยับตัวเข้าใกล้เตียงมากขึ้น

 

สัญชาตญาณบางอย่าง

สั่งให้ผู้เขียนดีดตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

ก่อนที่จะมีการลงมือปฎิบัติการใดๆ

 

คุณหมอพร้อมมากที่จะตัดชิ้นเนื้อ

แต่กลับข้ามขั้นตอนของการตรวจทั่วไป

 

“ขอเวลาคิดทบทวนใหม่สักครู่นะคะ”

ผู้เขียนบอกคุณหมอ และลุกจากเตียง

 

ลางสังหรณ์บางอย่างบอกว่า

ควรเปลี่ยนโรงพยาบาล

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s